TSL 2025: Kulisy roku, w którym cała firma była w trybie akcji

Rok 2025 we flocie nie był rokiem awarii ani problemów technicznych. Auta dawały radę. Systemy działały. Największym wyzwaniem okazało się coś znacznie trudniejsze do „naprawienia”: dostępność kierowców.

Każdy dzień zaczynał się od planu, który był aktualny tylko przez chwilę. Wystarczyła jedna nieobecność, jedno przesunięcie, jedna zmiana po stronie klienta, by trzeba było układać wszystko od nowa. To wymagało ciągłej gotowości, elastyczności i szybkich decyzji.

Bohaterem roku był każdy nasz kierowca – dostępny, odpowiedzialny i konsekwentny. Taki, który dowoził paczki, terminy i spokój klientów – często bez fajerwerków, ale zawsze na czas.

Rynek promowy w 2025 roku był wyjątkowo wymagający. Konkurencja dysponowała większą liczbą bookingów i agresywnie walczyła ceną. To oznaczało jedno: każde zlecenie trzeba było realnie wywalczyć. Nie było miejsca na automatyzm ani „stare dobre relacje”, które same się obronią. Każda rozmowa wymagała argumentów, elastyczności i szybkiej reakcji na zmieniające się oferty rynkowe.

Mimo tego – a właściwie właśnie dlatego – dział promów zakończył rok sukcesem. To nie był przypadek. To był efekt konsekwentnej pracy w warunkach, które Anna – po dziesięciu latach pracy w branży – określa jako najtrudniejsze w swojej karierze.

Rok 2025 w ekspresach to był ciąg zleceń, które miały wspólny mianownik: czas. Jednym z najbardziej symbolicznych była realizacja transportu turbosprężarki z Kalifornii przez Hamburg i Warszawę do Chwaszczyna. Na każdym etapie liczyły się godziny, a często minuty. To, co dla innych było zbyt ryzykowne lub zbyt skomplikowane, dla zespołu ekspresów było sygnałem do działania.

Kluczową przewagą okazała się natychmiastowa decyzyjność. Odpowiedzi ze stawką pojawiały się w minutę – zanim konkurencja zdążyła wrócić do zapytania. Zespół pracuje zmianowo nie dlatego, że tak jest wygodnie, ale dlatego, że rynek tego wymaga.

Początek roku dawał podstawy do optymizmu. Założenia były jasne: końcówka roku miała być najmocniejszym okresem dla FTL. Rzeczywistość bardzo szybko zweryfikowała te oczekiwania.

Przedłużone zamknięcia produkcji u klientów powodowały przesunięcia, anulacje i nagłe zmiany wolumenów. To sprawiło, że nawet miesiące uznawane dotąd za „pewniaki” przestały takie być.

W praktyce oznaczało to pracę w ciągłej niepewności i konieczność reagowania na czynniki, na które dział nie miał wpływu.

W 2025 roku marketing przestał pełnić rolę wsparcia wizerunkowego. Stał się narzędziem komunikacji operacyjnej. Strona internetowa została zaprojektowana jako centralna platforma kontaktu z rynkiem – miejsce, które pełni funkcję drugiej siedziby firmy, często ważniejszej niż ta fizyczna.

Równolegle podcast „Kierowca vs Spedytor” pokazał, że autentyczne rozmowy mają większą siłę niż jakakolwiek kampania reklamowa. Viral nie był celem – był efektem szczerości i trafienia w realne tematy branży.

Najważniejsza obserwacja roku? Mimo cyfryzacji i automatyzacji, relacje offline zyskały na znaczeniu. Spotkania, targi, rozmowy – to tam budowała się lojalność.

Rok 2025 przyniósł zauważalną zmianę w podejściu klientów do negocjacji kontraktowych. Procesy stały się dłuższe i bardziej wieloetapowe. Trzecia runda negocjacji przestała być wyjątkiem.
To wymagało dokładniejszego badania rynku, większej liczby rozmów z przewoźnikami i realnego wyczuwania, kto jest w stanie dotrzymać warunki przez cały okres kontraktu.

Dodatkowo coraz częściej pojawiały się wymagania dotyczące niskoemisyjności. Nie zawsze łatwe do spełnienia, ale niemożliwe do zignorowania. Stałe linie w 2025 roku były fundamentem stabilności – wymagającym, ale kluczowym dla bezpieczeństwa biznesu.

Rok 2025 był momentem wyraźnego przejścia w stronę profesjonalizacji. Zaczęliśmy mierzyć więcej, porządkować więcej i opierać decyzje na danych, a nie wyłącznie na doświadczeniu.

Kokpity menedżerskie, wskaźniki i narzędzia analityczne realnie wsparły pracę zespołów. To zmieniło sposób rozmów, planowania i egzekwowania celów.

Najważniejsze kompetencje? Elastyczność i komunikacja.
A kluczowa lekcja HR? Wartości firmy nie mogą być deklaracją – muszą być widoczne w codziennych decyzjach i zachowaniach zespołu.

2025 przyniósł sprawy, których wcześniej nie było. Kradzieże, podszywanie się pod klientów, międzynarodowe wątki. Jedna z historii dotyczyła kradzieży iPadów, które po czasie pojawiły się na francuskiej platformie sprzedażowej. Sprawa wyszła na jaw dzięki wiadomości od osoby, która kupiła urządzenie i nie mogła go uruchomić.

To był rok, w którym czujność stała się codziennym narzędziem pracy, a nie procedurą awaryjną.

Krajówka w 2025 roku działała w cieniu nieuczciwej konkurencji i presji kosztowej. Hasło „Na czas do celu” nie było sloganem – było codzienną praktyką. Stabilność nie oznaczała stagnacji, lecz dojrzałość operacyjną.

Rynek przewoźników w 2025 roku oczekiwał więcej. Benefity, krótsze terminy płatności, dodatkowe zabezpieczenia – wszystko było przedmiotem rozmów. Najtrudniejsze pytanie: „Co jeszcze możecie zaoferować?” Odpowiedzią coraz częściej okazywała się relacja oparta na zaufaniu i stałym kontakcie. To praca wymagająca doświadczenia, empatii i znajomości realiów transportu „od środka”.

2025 był rokiem porządkowania danych. Czyszczenie formatów, ujednolicanie informacji, konsolidacji źródeł. Power BI był tylko widocznym efektem. Największa praca wydarzyła się wcześniej – tam, gdzie dane zaczęły wreszcie nadawać się do automatyzacji. To jest fundament pod kolejne lata.

Rok 2025 dla transportu 7,5 t nie był rokiem gwałtownych kryzysów. Był rokiem ciągłego zastoju, który potrafi zmęczyć bardziej niż nagły wstrząs. Gospodarka europejska wyraźnie wyhamowała. Przemysł – szczególnie niemiecki – ograniczał wolumeny. Inwestycje stały w miejscu, a rynek żył w trybie „czekamy, aż coś się zmieni”.

W praktyce oznaczało to jedno: pozyskanie każdego zlecenia stało się znacznie trudniejsze. Tam, gdzie wcześniej wystarczało kilkadziesiąt maili czy ofert, teraz trzeba było wykonać dwa razy więcej pracy, by osiągnąć ten sam efekt. Więcej zapytań, więcej kwotacji, więcej rozmów – często bez gwarancji, że wysiłek przełoży się na realizację.